ลายมือจักรพรรดิ​กวังซวี่ กับห้องนอนที่มีหลอดไฟ ในพระที่นั่ง​ห​ยั่ง​ซิน​ เเละการเปลี่ยนเเปลง

ห้องได้มีการบูรณะใหม่ถึงปัจจุบัน
จากภาพ: มองไปเหนือที่นอนเเสนอบอุ่น เราจะเห็นป้ายขนาดใหญ่เเขวนอยู่ด้านบน ซึ่งอักษรนั้นเป็นลายมือที่เขียนโดย จักรพรรดิ​กวังซวี่ จักรพรรดิ​องค์​ที่​11​ แห่งราชวงศ์ชิง
ห้องที่ยังไม่ได้มีการบูรณะใหม่
ห้องที่ยังไม่ได้มีการบูรณะใหม่

​ ​​ โดยอักษรบนป้าย เขียนว่า 随安室 มีความหมายทำนองว่า “ห้องแห่งความสงบร่มเย็น” ถ้าเราสังเกตุ​ดีดีจะเป็นตราประทับสีแดงตรงกลางด้านบน จะมีอักษรแกะสลักคำว่า 光绪御笔之宝
光绪 กวังซวี่
​御笔 ลายพระหัตถ์, อักษรที่จักรพรรดิเขียนเอง
之 ของ (เป็นคำเชื่อม)
宝 : สมบัติ, ตราประทับ หรือสิ่งล้ำค่า

ซึ่งแปลได้ประมาณว่า ” ตราสมบัติล้ำค่าที่เขียนด้วยฝีพระหัตถ์ของจักรพรรดิกวังซวี่” ซึ่งเป็นหลักฐานยืนยันผู้เขียนคือจักรพรรดิ​กวังซวี่ อย่างชัดเจนครับ

ห้องได้มีการบูรณะใหม่ถึงปัจจุบัน

​ ​เเต่เดิมทีป้ายชื่อห้องนี้ ในพระที่นั่งหยั่งซิน เคยถูกเขียนไว้โดยจักรพรรดิ​เฉียนหลงมาก่อน แต่ในเวลาต่อมาช่วงที่มีการบูรณะ​พระที่นั่ง​หย่างซินฝั่งตะวันออก (ห้องว่าราชการ​หลัง​ม่าน​ของ​ซูสี​ไทเฮา)​ ในช่วงปลายราชวงศ์ชิงหลายครั้ง​จักรพรรดิ​กวังซวี่ได้เขียนป้ายนี้ขึ้นมาใหม่และประทับตราของพระองค์เพื่อแขวนไว้แทนที่ของเดิมครับ

ห้องนอนที่ยังไม่ได้ได้มีการบูรณะ มุมมองที่เห็นเพดาน
ห้องที่ได้มีการบูรณะใหม่ถึงปัจจุบัน หลอดเเละโคมไฟถูกดึงออก

​ ภาพบนคือหลอดไฟเเบบตะวันตกครับ เราจะเห็นบนเพดาน ใกล้ๆโคมเเขวน​ บริเวณป้ายเเละที่นอน​ซึ่งเราต้องย้อนที่มาที่ไปเเบบคร่าวๆกันก่อนครับ โดย​ช่วงปลายราชวงศ์ชิง เทคโนโลยี​หลอดไฟส่องสว่างไม่ได้เข้ามาที่พระราชวัง​ต้องห้าม​ที่เเรกครับ ​เเต่หลอดไฟดวงแรก ไปสว่างที่อื่นก่อนโดยในปี ค.ศ.1888 หลี่หงจาง ได้นำเครื่องกำเนิดไฟฟ้าและหลอดไฟฟ้ามามอบให้พระนางซูสีไทเฮา

เเผนที่เเสดงตำเเหน่งของพระที่นั่งหยั่งซิน ในพระราชวังต้องห้าม

​ เเละถูกนำไปติดตั้งที่พระตำหนักอี๋หลวน ซึ่งเป็นที่ประทับของพระนางซูสีไทเฮาในเขตซีเยวี่ยน หรือจงหนานไห่ในปัจจุบันครับ ​จนกระทั่งปี ค.ศ. 1907 เพื่ออำนวยความสะดวกในการใช้ชีวิตของพระนางซูสีไทเฮา ราชสำนักจึงได้ติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้าและเดินสายไฟ ภายในพระราชวังต้องห้ามทำให้พระราชวังต้องห้ามมีหลอดไฟส่องสว่างเเทนโคมเเขวนนับตั้งเเต่นั้นมาครับ ​จริงๆถ้านับจากหลอดไฟแบบไส้ ที่ใช้งานได้จริงเชิงพาณิชย์เป็นครั้งแรก ที่ประสบความสำเร็จโดย โทมัส อัลวา เอดิสัน ก็ในปี ค.ศ. 1879 (พ.ศ. 2422)​ หลังจากนั้น ประมาณ 9 ปี หลี่ หงจางก็นำมาให้พระนางซูสี​ไทเฮา​ ถือว่าเเกหัวทันสมัย​เลยทีเดียว หลี่ หงจาง


เรื่องที่น่าสนใจ

Leave a Comment

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

Scroll to Top
JarnmooChannel