จุดยืนลึกลับหลังวังของ จักรพรรดินีหว่านหรง ในพระราชวังต้องห้าม

โพสต์นี้น่าจะมีประโยชน์กับพี่ๆที่กำลังจะไปเยี่ยมชมพระราชวังต้องห้ามมากเลยทีเดียว เพราะเวลาไปสามารถถ่ายภาพเทียบกับบุคคลในอดีต เเละสัมผัสบรรยากาศได้อย่างลึกซึ้งกว่าเดิม)

จากภาพบน: ภาพเมื่อปี 1922 เราจะได้เห็น คนเเรกคือ เหวินซิ่ว ภรรยาคนที่สองของจักรพรรดิผู่อี๋ ช่วงนั้น อายุเธอประมาณ 13 ปี คนที่ฟ้องหย่าจักรพรรดิผู่อี๋ในภายหลังจากออกจากพระราชวังต้องห้าม (คนที่1 จากซ้ายครับ)

องค์หญิงถัง ซื่อเสีย ภรรยาคนเเเรกขององค์ชายผู่เจี๋ยน้องชายจักรพรรดิผู่อี๋ เธอช่วงปีนั้น อายุประมาณ 15ปี เธอหรงรักผู่อี๋เเต่ได้เเต่งงานกับผู่เตี๋ยซึ่งทั้งสองคนไม่ได้รักกันท้ายที่สุดก็เเยกทางกะน (คนที่2จากซ้าย)

จักรพรรดินีหว่านหรง ช่วงนั้นเธออายุ 16ปี เข้ามาเเต่งงานกับจักรพรรดิผู่อี๋ ปี 1922 (คนที่3จากซ้าย)โดยทั้งสามกำลังยืนอยู่บริเวณจุดกึ่งกลางของภูเขาจำลอง ที่สร้างสมัยราชวงศ์หมิง ณ สวนจักรพรรดิ ในพระราชวังต้องห้าม ส่วนด้านบนจะเป็นศาลาอวี่จิ่ง ครับ

ภาพล่าง: ในปัจจุบัน คือสถานที่เดียวกัน มุมมองใกล้เคียงกันคือ ศาลาอวี่จิ่ง

**จักรพรรดินีหว่านหรง เมื่อปี 1922 อายุ16 ปี ในพระราชวังต้องห้าม**

ศาลาอวี่จิ่ง เป็นศาลาชมวิวที่ตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขาจำลองทางฝั่งตะวันออกของสวนจักรพรรดิในพระราชวังต้องห้าม เดิมทีในสมัยราชวงศ์หมิง บริเวณนี้เคยเป็นที่ตั้งของตำหนักกวนฮวา แต่ต่อมาในสมัยจักรพรรดิว่านลี่ เเห่งราชวงศ์หมิง ได้ให้ปรับเปลี่ยนพื้นที่โดยการพูนหินขึ้นเป็นภูเขาจำลองแทน

โดยมีทางเดินหินทอดยาวให้ค่อยๆ ก้าวเดินขึ้นสู่ยอดเขาจากทั้งฝั่งตะวันออกและตะวันตกตัวศาลาสร้างขึ้นด้วยแปลนรูปทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส รองรับด้วยเสา 4 ต้น และใช้เทคนิคโครงสร้างไม้สลักที่เรียกว่า “โต่วกง” ช่วยรับน้ำหนักหลังคา

รูปภาพ เมื่อปี1922 เหวินซิ่ว(ซ้าย) องค์หญิงถัง ซื่อเสีย(กลาง) จักรพรรดินีหว่านหรง(ขวา)

ส่วนหลังคาเป็นทรงยอดแหลม มุงด้วยกระเบื้องเคลือบสีเขียวมรกต ตัดขอบด้วยกระเบื้องเคลือบสีเหลืองทอง(สีสัญลักษณ์ของจักรพรรดิ) ส่วนยอดสุดประดับด้วยลูกแก้วโลหะเคลือบทองคำเปลวที่ส่องประกายเรืองรองเมื่อกระทบแสงแดด

รอบด้านของศาลาเป็นประตูบานสามารถเปิดโล่งได้ทั้งสี่ทิศ ล้อมรอบด้วยระเบียงหินอ่อนสีขาวอันงดงาม ศาลาอวี่จิ่งไม่ได้เป็นเพียงสิ่งปลูกสร้างประดับสวนเท่านั้น แต่ยังมีความสำคัญในเชิงราชประเพณี ซึ่งในอดีตสถานที่แห่งนี้คือจุดที่

จักรพรรดิและจักรพรรดินีจะขึ้นมาประทับในช่วง เทศกาลฉงหยางซึ่งชาวจีนมีประเพณีการ “ปีนขึ้นที่สูง” เพื่อปัดเป่าโรคภัยและเสริมความเป็นสิริมงคล เเละจากบนศาลาเเห่งนี้ สายตาของโอรสสวรรค์จะสามารถมองเห็นทิวทัศน์อันร่มรื่นของสวนจักรพรรดิเเละภูเขาจิ่งซานได้ในมุมกว้าง