หงไถฟาง (宏泰坊)เป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียงในฐานะ “หอนางโลม” หรือสถานบันเทิงโบราณที่หลงเหลือมาจากสมัยราชวงศ์ชิง ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ถนนเป่าเจี้ยน ในเมืองโบราณจิ้งก่าง เขตวั่งเฉิง เมืองฉางซา มณฑลหูหนาน ประเทศจีนครับ
โดยถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1733 สมัยจักรพรรดิยงเจิ้ง แห่งราชวงศ์ชิง เป็นสถานที่ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนและยกย่องว่าเป็นอาคารหอนางโลมจากยุคราชวงศ์ชิงที่มีสภาพสมบูรณ์ที่สุด เท่าที่ยังหลงเหลืออยู่ในเมืองฉางซาและมณฑลหูหนานครับ เป็นอาคารโครงสร้างไม้ผสมอิฐแบบจีนโบราณ โดยมีประตูทางเข้าลึก 3 ชั้น จุดเด่นของอาคารคือกำแพงอิฐสีเทาอมฟ้า ที่ก่อสูงจากพื้นขึ้นมาประมาณ 2 เมตร
และมีการแทรกด้วยแถบกำแพงอิฐดินเหนียว กว้าง 1 เมตรล้อมรอบตัวอาคารเอาไว้ ซึ่งในศาสตร์สถาปัตยกรรมและฮวงจุ้ยโบราณเรียกลักษณะนี้ว่า “หยกคาดเอว”(จะมีให้ชมในเเบบวิดิโอนะครับ ซึ่งมีความเชื่อว่าจะช่วยดึงดูดทรัพย์สินเงินทองและความมั่งคั่งมาสู่สถานที
ในปัจจุบันหงไถฟางได้รับการบูรณะและปรับเปลี่ยนบริบทให้กลายเป็นแหล่งเรียนรู้และพิพิธภัณฑ์โดยมุ่งเน้นที่การศึกษาประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม มากกว่าการเป็นสัญลักษณ์ของสถานที่อโคจร ภายในมีการจัดแสดงหุ่นขี้ผึ้งจำลองสภาพวิถีชีวิตของสตรีในหอนางโลมสมัยราชวงศ์ชิงอย่างสมจริง
โดยพิพิธภัณฑ์ได้รวบรวมประวัติของคณิกาหรือสตรีผู้โด่งดังในประวัติศาสตร์จีน เช่น ซูเสี่ยวเสี่ยว, หลี่ซือซือ มาจัดแสดง
เพื่อนำเสนอในมุมมองที่ยกย่องความเข้มแข็ง ความสามารถทางศิลปะดนตรี และความเสียสละของสตรี เพื่อลบภาพจำที่ยึดติดอยู่กับเรื่องของกามารมณ์เพียงอย่างเดียว ในช่วงปี 2006 อาคารแห่งนี้เคยเกือบถูกรื้อถอนเพราะเกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักในประเทศจีน มีกลุ่มคนที่มองว่าสถานที่นี้คือ “สัญลักษณ์ของการกดขี่ทางเพ-ศและรอยด่างพร้อยของสตรีในสังคมศักดินา” จึงเรียกร้องให้ทางการทุบทิ้ง
แต่นักประวัติศาสตร์และกรมศิลปากรของจีนได้ออกมายืนกรานว่า การเก็บรักษาหงไถฟางไว้ไม่ได้หมายถึงการสนับสนุนค่านิยมเดิม แต่เป็นการปกป้องหลักฐานทางประวัติศาสตร์ เพื่อให้คนรุ่นหลังได้เห็นถึงความจริงและวิถีชีวิตที่เคยเกิดขึ้น ท้ายที่สุดอาคารนี้จึงรอดพ้นจากการถูกทำลายและกลายเป็นหนึ่งในจุดท่องเที่ยวสำคัญของเมืองโบราณจิ้งก่างมาจนถึงทุกวันนี้ครับ